A day in the life of a redneck

Na weken van onafgebroken ongekend harde arbeid hadden we dan eindelijk een dagje vrij op de farm. Dat moest natuurlijk goed gevierd worden, dus nadat ik mijn nachtdienst had afgerond klom ik nog snel even mijn bed in voordat Rik mij ophaalde om naar Tony te gaan. Tony is de man waarmee Rik in de dagdienst zit. Een echte cowboy, 49 jaar en bijna geen tand meer in zijn mond. Samen met zijn familie zouden we wat bij de rivier gaan zwemmen en BBQen bij zijn huis aan het meer. Toen we aankwamen werd ik verwelkomd in de woonkamer waar een prachtige Amerikaanse DVD werd afgespeeld over het jagen op wilde varkens. Met honden werden die beesten een kwartier lang gek gemaakt en aan de oren gebeten voordat ze dapper en onder luid gejoel van de cameraman door de jager met een mes kapot gesneden werden. Daarna gaan de helden der helden op de rug van het beest zitten en trekken zijn kop omhoog om het voor de kijker nog eens even goed duidelijk te maken dat de mens met zijn messen en 3 honden gewonnen heeft. Echt, wat een redneck zooi was dat. Maargoed, zo gaat dat ook hier in Australie, en ook Tony jaagt met zijn honden, maar dan op kangaroos om wat vers vlees voor zijn honden te halen. Tony is zo sportief om met een van zijn rifles het beest meteen af te schieten zonder dat ze eerst gek gemaakt worden.





Toen de DVD was afgelopen was het tijd voor iets waar ik stiekem al een tijdje op zat te wachten. De zoon van Tony heeft een dirtbike, en hij ging een stukje rijden. De beste jongen had zichzelf op zijn 11e geleerd hoe je op zon ding moest rijden, hij kon er toen alleen nog niet op stappen dus moest hij op zijn helm gaan staan om erop te komen, en vervolgens een rondje rijden om zijn helm van de grond op te pikken. Intussen was er een hele zwerm kaketoes in de grote boom in de tuin komen zitten, en die beesten maken echt een pokke herrie. Hier doen ze daar niet moeilijk over en ligt er een shotgun in de tuin waarmee de vrouw van Tony even in de lucht schoot. Wel jammer dat alle beesten 2 bomen verder gingen zitten. Nadat er wat trucken met de motor uitgehaald waren mocht ik een poging wagen. Zodoende knalden Rik en ik die middag flink wat rondjes (ze hadden ook nog een quadbike) over de farm, het blijft mooi om om zoveel power onder je kont te hebben. Toen we uitgespeeld waren was het tijd om naar de rivier te gaan om daar eens lekker af te koelen, want die zon maakt het hier wel eens warm.









Als Australiërs een vrije dag hebben is er echt maar 1 ding wat ze doen, en dat is zuipen. Iedereen die je vraagt hoe z'n weekend of vrije dag was, verteld dat hij of zij zat was. Nou is er ook niet heel veel meer te doen hier, dus ik heb er wel enig begrip voor. De BBQ werd maar afgeblazen en we besloten om naar het dorp te rijden om wat te eten in het hotel waar Tony's dochter werkt. Het was een gezellige bar, met 3 grote flatscreen TV's die uit stonden, TL verlichting, cafetaria tegeltjes aan de muur en er stond geen muziek aan. Maar ze hadden bier en dan is een Ozzie tevreden. Aan de bar stonden twee stereotype cowboys, hoedje achterop het hoofd, met een arm leunend op de bar en de andere hand om het biertje sterke verhalen te vertellen. In Australië is het overigens zo dat het barpersoneel verantwoordelijk is voor het gedrag van de klanten tot iets van een paar meter buiten de kroeg, vandaar dat te zatte mensen niks meer krijgen en naar buiten geknikkerd kunnen worden. Tony stond volledig uit zijn naad te gaan, en was al luchtgitarend op AC/DC (er was inmiddels een DVD aangezet) door de kroeg aan het zwalken. En zodoende zat ik dus rustig op mijn krukje te kijken hoe Tony's dochter haar eigen vader eruit moest gooien, en dus was het tijd om maar eens naar de farm terug te keren.



Tony was nog helemaal in zijn element, en eenmaal thuis gekomen liet hij zijn wapenkast zien, een paar shotguns en een paar flinke rifles. Rik en ik hadden zoiets van mwah, een keertje schieten zou geen kwaad kunnen. En zodoende stonden we een minuut later met z'n tweeën met een shotgun in de lucht te knallen, redneck life. Onder de indruk van de kracht van het apparaat praten we met Tony, en die verteld: "ya'll ain't seen my 30 point 6 yet! That's my baaaby" op een manier hoe Gollem over zijn ring zou praten. Tony dus naar binnen en komt met de grootste langste sniperbaas aan die in die kast paste, en schoot daarmee ook een kogel af met een oorverdovende knal. Ondertussen was er binnen weer een nieuwe DVD aangezet, die bijna nog erger was dan de vorige..een live DVD van Pink. Maargoed, de avond werd dus in stijl afgesloten en later reden we rustig over de farm naar huis om daar onze wifebeaters en gaaspetten aan de kapstok te hangen.



De volgende dag sta je weer met je nog slaperige kop met een buis een dodelijke brown snake te bevechten. We hebben door de floods tegenwoordig om de dag wel een slang te pakken, gelukkig zorgt het mooi voor wat opleving op een nachtje werken. Gelukkig werk ik 's nachts met Brad en Mick. Zo zit je vaak urenlang met Brad de gossip van de farm bespreken in de jeep, de manager is echt een klootzak en Mick is niet heel snugger dus die twee zorgen altijd wel voor uren gesprekstof. En als we daar klaar mee zijn dan heeft Brad altijd nog een onuitputtelijke bron van totaal zinloze weetjes en onderzoeken die gedaan zijn zoals die professor die maanden lang onderzoek gedaan heeft naar waarom navelpluis altijd lichtblauw van kleur is..

Ondertussen hebben we de farm verlaten en zijn we in Brisbane. We hebben een mooi turkenbusje gevonden en die zijn we samen met de eigenaar helemaal aan het inrichten. Na het beunen op de farm gaan we hier dus gewoon lekker verder. Morgen is hij waarschijnlijk af en dan vertrekken we hier vanaf Ozcoast Customs richting Byron Bay.